A man, the city lost

კაცი, რომელიც დააკლდა ქალაქს

რამდენი ჩვენგან წასული კაცის
ვერ გადავიხდით ვერასდროს ამაგს,
მაგრამ ის ერთი სხვა იყო მაინც -
კაცი, რომელიც დააკლდა ქალაქს.

ჩვენ მას შორიდან ვიცნობდით მხოლოდ,
ვნატრობდით მასთან ქუჩაში გავლას,
მან კი გულები დაგვწყვიტა ბოლოს -
კაცმა, რომელიც დააკლდა ქალაქს.

მისი დაკარგვის მწარეა განცდა
(ვერ ამოვავსებთ ცარიელ ალაგს),
რადგან ვერც ერთი ვერ მივალთ მასთან -
კაცთან, რომელიც დააკლდა ქალაქს.

და ეხლა, როცა სუფრაზე, სადმე,
თვალს მოვკრავთ ღიმილს -
ნაცნობს და ალალს, წარმოგვიდგება
ძვირფასი სახე კაცის, რომელიც დააკლდა ქალაქს ...

და თითქოს ვითვლით - ისევ და ისევ
გულში დაგროვილ სიკეთის მარაგს
და ღმერთს ვთხოვთ: ღმერთო, გვაცხოვრე ისე,
რომ ჩვენც ოდესმე დავაკლდეთ ქალაქს!

მიხეილ ქვლივიძე

Ein Mann, der der Stadt verloren ging

Wie viele von uns den verstorbenen Mann
werden wir niemals für seine Taten entlohnen können,
doch er war trotzdem ein anderer -
ein Mann, der der Stadt verloren ging.

Wir kannten ihn nur aus der Ferne,
träumten davon, ihm auf der Straße zu begegnen,
doch er brach uns am Ende die Herzen -
der Mann, der der Stadt verloren ging.

Sein Verlust ist ein bitteres Gefühl
(niemand kann die leere Lücke füllen),
denn niemand von uns kann zu ihm gelangen -
zu dem Mann, der der Stadt verloren ging.

Und jetzt, wenn wir irgendwo am Tisch sitzen
und ein Lächeln sehen -
bekannt und wahrhaftig, erscheint uns
das kostbare Gesicht des Mannes, der der Stadt verloren ging …

Und als ob wir zählen würden - immer wieder -
den Vorrat an Güte, den wir im Herzen gesammelt haben,
und wir bitten Gott: Herr, lass uns leben,
damit auch wir eines Tages der Stadt verloren gehen!

Mikheil Kvlividze